System ubezpieczenia społecznego twórców jest ograniczony do świadczeń leczniczych i emerytalno-rentowych. Za twórców uważa się osoby, które tworzą oryginalne dzieła w zakresie literatury pięknej, sztuk plastycznych, muzyki, fotografiki, choreografii i lutnictwa artystycznego, będące przedmiotem prawa autorskiego. Zakres tego systemu został rozszerzony na osoby wykonujące zawodowo działalność artystyczną w dziedzinie reżyserii, sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej, a także dyrygentury, wokalistyki, instrumentalistyki oraz w dziedzinie produkcji filmowej, pod warunkiem spełnienia wymagań kwalifikacyjnych określonych przez Ministra Kultury i Sztuki i wykonywania tej działalności w instytucjach artystycznych, w filmie, fotografii, radiu i telewizji. W systemie tym nie występują emerytury wcześniejsze, a renta inwalidzka III grupy przysługuje tylko wtedy, gdy inwalidztwo uniemożliwia lub w znacznym stopniu ogranicza dalsze wykonywanie działalności twórczej. Za okresy działalności twórczej uprawniające do świadczeń uważa się okresy, za które zostały opłacone składki lub w których twórca został zwolniony z ich opłacania. Podstawę wymiaru świadczeń stanowi przychód twórcy, od którego obliczono i opłacono składki.
Właśnie szukałem artykułu na ten temat!
Cieszę się, że w końcu zaczyna się rozmawiać o potrzebie ubezpieczenia twórców. Praca artystyczna często jest niedoceniana i narażona na wiele ryzyk. Mam nadzieję, że ta inicjatywa przyczyni się do poprawy warunków życia i pracy dla wszystkich osób tworzących. Oby więcej firm i instytucji zaczęło dostrzegać wartość i potrzeby artystów!
Możliwość dodawania komentarzy nie jest dostępna.